Przejdź do głównej zawartości

"U progu tajemnicy" - recenzja

    U progu tajemnicy to komiks po moim Wujku. Był naprawdę bardzo ciekawy i klimatyczny. Więcej poniżej: 




    Komiks opowiada o Michale i Maćku, którzy wraz rodziną przyjeżdżają z Gdyni do Czarkowa. Tam poznają Wacka i Monikę i zaprzyjaźniają się z nimi. Razem idą do Muzeum Historycznego, tam podziwiają eksponaty, a Wacek i Monika opowiadają im o nich. Gdy dzieciaki obchodzą już całe muzeum Wacek i Monika wpadają na pomysł, aby pójść do pana Witolda i porozmawiać z nim o czasach, gdy on był na wojnie. I tak pan Witek zaczyna opowiadać, a dzieci zaczynają coraz bardziej się fascynować. 

    Mimo, że w 1985 roku (wtedy został wydany ten komiks) nie było mnie na świecie to historia bardzo mnie zaciekawiła i wciągnęła. 
    Komiks przeczytałem  w 15 minut, ale warto był do niego usiąść i poświęcić ten czas. 

    Moja ocena tego tomu to 10/10.

    Dziękuję za przeczytanie recenzji. 
Etykiety:

Komentarze

  1. Unknown3 października 2021 08:56

    Cieszę się,że czytasz nie tylko współczesne , ale i "dawne" komiksy Stasiu! Jak widać nawet te "stare" są ciekawe ! Zachęciłeś też recenzją do przeczytania tej pozycji! Dziękuję!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Chopin, Chopin!", czyli największy polski kaszel - recenzja

      W piątek wybrałem się do Kina Centrum w CSW w Toruniu na pokaz filmu "Chopin, Chopin!" , któremu towarzyszyła dyskusja z filmoznawczynią prof. Sylwią Kołos. Film, mimo wielu negatywnych opinii, naprawdę mi się podobał. Zapraszam na recenzję.      Może dla odmiany zacznę od wad, bo film oczywiście nie jest idealny i takowe ma. Po pierwsze, próbuje być mocno kontrowersyjny, skupiając się nie tyle na życiu artysty, co na jego chorobie, radzeniu sobie z nią i wrzucając parę mocniejszych, naturalistycznych scen ją pokazujących. Niestety, ta kontrowersyjność niezbyt dobrze wychodzi. Owszem, pomysł oparcia fabuły właśnie na chorobie jest bardzo ciekawy, ale jeśli twórcy już chcieli pójść w tę stronę, mogli zrobić coś na kształt "Substancji" , tylko że polskiej (i lepszej...), czyli dać nam więcej naturalistycznych scen Chopina zmagającego się z gruźlicą. Drugą wadą jest sam koniec filmu, parę jego ostatnich sekund, które całkowicie wybija z rytmu i psuje od...
1 komentarz
Czytaj więcej

"Superman", czyli nadzieja dla DC - recenzja

      Wróciłem z kina, zjadłem kolację, zrobiłem sobie herbatę, włączyłem muzykę z nowego "Supermana" i od razu usiadłem do pisania recenzji, żeby podzielić się z Wami moimi wrażeniami z nowego, oficjalnego startu DCU Jamesa Gunna. Zapraszam więc do czytania.     Jak już mówiłem film rozpoczyna nowe, zrestartowane uniwersum DCU. Opowiada on o Supermanie, który pod tym pseudonimem działa już od 3 lat. Po powstrzymaniu przez niego ataku Boravii na bezbronne państwo, krąży wokół niego wiele kontrowersji, ponieważ Boravia to sojusznik USA. Lex Luthor w wojnie Boravii ma swój interes, więc postanawia unicestwić Supermana, żeby ten więcej nie wtrącał się w politykę. Ujawnia więc pewne nagranie, które  nastawia całą opinię publiczną przeciwko Supermanowi oraz nasyła na niego swój nowy twór - supermocnego Ultramana.     Film jest resetem nie tylko uniwersum DC, ale także samej postaci Supermana, który jest tu zdefiniowany zupełnie na nowo - jako człowiek...
2 komentarze
Czytaj więcej

"The Last of Us" S2 - SPOILEROWA recenzja

      Właśnie skończył się 2. sezon serialu "The Last of Us" i cóż, był całkiem dobry, ale niestety gorszy niż 1. Od razu mogę powiedzieć, że nie grałem w gry, więc nie spodziewajcie się tu kolejnej recenzji z serii "O nie, Ellie nie jest taka jak w grze", tylko oceny samego serialu, tego jak sobie radzi jako samodzielny byt. Zapraszam więc na recenzję.      Jako że jest to spoilerowa recenzja, nie będę zagłębiał się w opisy fabuły, bo jeśli to czytasz to powinieneś ją chyba znać ;).      Zacznijmy od obsady. Wybitny Pedro Pascal, który idealnie pasuje do roli. Chociaż nie było mu dane długo pograć, każda jego wypowiedziana kwestia, każde jego spojrzenie, podwyższało jakość odcinka. Jest też bezbłędna Catherine O'Hara, dzięki której pojawiał mi się uśmiech na twarzy. Każdą scenę wykonywała idealnie i wprowadzała dobrą energię do serialu. Isabela Merced również dawała radę, udawało jej się rozwijać postać Diny, która z każdym odcinkiem powoli...
1 komentarz
Czytaj więcej