Przejdź do głównej zawartości

"Gigant Poleca 235. Co kryje skarbiec?" - recenzja

     Cześć, dzisiaj zrecenzuję dla Was komiks pt. Gigant Poleca 235. Co kryje skarbiec? Jest to kolejny post z serii "Zgigantowani". Poprzedni post z tej serii znajdziecie tutaj. 




    Ten tom zawiera komiksy:

- Tajemnice skarbca, Alessandro Sisti i Giuseppe Facciotto

- Zaginiona figura, Gabriele Mazzoleni i Massimo Asaro

- Wzorcowy obywatel, Fausto Vitaliano i Federico Francò

- Kaczory z supermarketu, Augusto macchetto i Michele Mazzon

- Orientacja w terenie, Francesca Agrati i Andrea Lucci

- Galaktyczna narzeczona, Gaja Arrighini i Nicola Tosolini

- Mówiąca roślina, Enrico Faccini

- Utalentowany pan Kacper, Carlo Panaro i Francesco Guerrini

- Spróbój sama, Giorgio Fontana i Giorgio Di Vita

- Fotel nad fotelami, Sisto Nigro i Mattia Surroz

- Planeta cieni, Pat McGreal, Carol McGreal i Rodriques

- Wysokie krzesła, Gorm Transgaard i Andrea Ferraris


    Top 3 komiksy z tego tomu:

  1. Tajemnice skarbca
  2. Wzorcowy obywatel
  3. Planeta cieni


    Komiks Tajemnice skarbca opowiada o tajemniczym planie Braci Be i wakacjach Harpagona.


    Opowieść Wzorcowy obywatel przedstawia historię Czarnego Piotrusia, który próbuje przejść na dobrą drogę z pomocą Mikiego.


    Komiks Planeta cieni opowiada o innej planecie, która może spowodować na Ziemi rewolucję. 


    Moja ocena tego tomu to 7/10.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Chopin, Chopin!", czyli największy polski kaszel - recenzja

      W piątek wybrałem się do Kina Centrum w CSW w Toruniu na pokaz filmu "Chopin, Chopin!" , któremu towarzyszyła dyskusja z filmoznawczynią prof. Sylwią Kołos. Film, mimo wielu negatywnych opinii, naprawdę mi się podobał. Zapraszam na recenzję.      Może dla odmiany zacznę od wad, bo film oczywiście nie jest idealny i takowe ma. Po pierwsze, próbuje być mocno kontrowersyjny, skupiając się nie tyle na życiu artysty, co na jego chorobie, radzeniu sobie z nią i wrzucając parę mocniejszych, naturalistycznych scen ją pokazujących. Niestety, ta kontrowersyjność niezbyt dobrze wychodzi. Owszem, pomysł oparcia fabuły właśnie na chorobie jest bardzo ciekawy, ale jeśli twórcy już chcieli pójść w tę stronę, mogli zrobić coś na kształt "Substancji" , tylko że polskiej (i lepszej...), czyli dać nam więcej naturalistycznych scen Chopina zmagającego się z gruźlicą. Drugą wadą jest sam koniec filmu, parę jego ostatnich sekund, które całkowicie wybija z rytmu i psuje od...
1 komentarz
Czytaj więcej

"Wielki Marty", czyli Wielkie Oczekiwania - recenzja

      Człowiek z wielkim talentem i wielkim ego, dla którego najważniejszy jest on sam. Człowiek, który jest najlepszy w tym co robi. Człowiek, który nie cofnie się przed niczym, żeby osiągnąć swój cel. Człowiek, który zawsze postawi na swoim i nie zrobi niczego wbrew sobie. I wreszcie człowiek, którego niesamowicie gra Timotheé Chalamet . Do tego opisu pasują dwaj główni bohaterowie dwóch znakomitych filmów, które wyszły w ciągu ostatnich 2 lat. Ciekawe, prawda?     Recenzję tego pierwszego ( "Kompletnie Nieznany" ) możecie zobaczyć tutaj , a dzisiaj zabieram się za recenzję drugiego pt. "Wielki Marty" .       Film opowiada o aspirującym graczu tenisa stołowego - Martym Mauserze, chłopaku z wielkim talentem, ale bez kasy. Robi on więc wszystko, żeby tę kasę zdobyć, potrzebuje 1500 $ na lot na mistrzostwa świata do Japonii. Robi dosłownie wszystko, nie cofnie się przed niczym, chce wygrać turniej w Tokio i pokazać japońskiemu rywalowi, że mim...
1 komentarz
Czytaj więcej

"Kompletnie Nieznany" - recenzja

      Cześć, ostatnio byłem na filmie "Kompletnie Nieznany", czyli produkcji opowiadającej o życiu Boba Dylana. Nigdy za bardzo nie słuchałem jego muzyki, więc nie szedłem do kina jako fan Dylana, a mimo to, film naprawdę zrobił na mnie wrażenie. Po więcej, zapraszam dalej.     Film zawiera zaledwie skrawek historii Boba Dylana, co jest świetnym zabiegiem, ponieważ gdybyśmy mieli zobaczyć całe życie artysty, akcja musiałaby pędzić na złamanie karku, a dzięki temu, że widzimy wycinek jego życia, możemy spokojnie płynąć razem z Dylanem przez jego życie i przyglądać się klimatycznym uliczkom oraz klubom Nowego Yorku. Takie tempo filmu mi odpowiada, nie jest on zbyt wolny, ale nie jest też za szybki, dzięki temu można w pełni wczuć się w folkowy klimat lat 60tych XX wieku. Można również choć troszeczkę zaznajomić się z Dylanem, którego wspaniale zagrał Timothée Chalamet. Udało mu się wręcz idealnie oddać postać, która tak naprawdę jest wariatem i szaleńcem, ale równ...
1 komentarz
Czytaj więcej